این عکس را از گورک (شهری نزدیک بوشهر) گرفتم.

اپونتیا وقتی تو زمین باشه و در نور کامل ، واقعا بزرگ میشه و هر راکت آن چندین برابر حالت گلدانی رشد میکند. این گیاه قطعا گل و میوه می دهد و من این گیاه را تحت نظر دارم تا بمحض گل و میوه دادن تصاویر آن را خدمت شما تقدیم کنم.(من از میوه آن قبلا خوردم که ترش مزه و خوشمزه است ، فقط خارهای زیادی و ریزی دارد)

این راکت ها در واقع ساقه های کاکتوس هستند که بجای برگها توسعه یافته و عمل فتوسنتز و ذخیره آب را انجام می دهند.

محل این خارها جایی هست که جوانه های جدیدی که در واقع همان ساقه هست رشد میکند و می توان آن را بریده و در جای دیگر به عنوان ماده تکثیری کاشت. همچنین هر کدام از این راکتها را اگر قطعه قطعه کنید و بکارید به شما یک گیاه جدید می دهد.

توانایی ذخیره آب این راکتها در حدی هست که اگر چند ماه در کناری افتاده باشد و از گیاه اصلی نیز جدا باشد زنده مانده و به محض برخورد با یک خاک مرطوب ریشه تولید کرده و به یک گیاه مستقل و خوب تبدیل می شود.

در بوشهر به این کاکتوس انجیر وَلیتی گفته می شود.

 

 


[ چهارشنبه ۱۳ دی ۱۳٩۱ ] [ ۱۱:٤٩ ‎ق.ظ ] [ زهرا فرشید ]