من یک جوانه ام
باغبانی * گیاهان آپارتمانی * گلهای فصلی * سبزیکاری * گیاهشناسی * عکاسی و کمی متفرقه 
قالب وبلاگ
آخرين مطالب

این گل زیبا ( گل عروس یا آسپیره = Spirea) است .

          گل بسیار لطیف و قشنگی است و شنیده ام که میگویند گویا رادیو گفته است که بنا بر نوشته جــراید ! ( آخی ! نفسم گرفت !! . . . ) این گیاه خواص دارویی زیادی دارد و گویا یکی از حضرات دانشمندان در سال 1839 هوس میکند که قرص سردردی کشف کند ! و بیاد این گل زیبا می افتد البته متاسفانه من آنروز حضور نداشتم که با کمال میل این گل را تقدیمشان کنم و بقول نوه کوچولویم فرزاد ، من آنروز علامت سوال ! بودم و لذا دانشمند محترم سراغ آسپیره کوهی میرود و در حدود سال 1889قرص آسپیرین را کشف می کند ! و اسم قرص را هم از همین گل گرفته است که واقعا دستشان درد نکند .

 

          این اطلاعات را از سایت های مختلف برای شما جمع آوری کردم شاید هم به عبارتی کش رفتم ! که از نویسندگان مطالب تشکر میکنم :

         آسپیره درختچه ای خزان دار با شاخه های قوس دار که تا ارتفاع 3 متر هم رشد می کند می توان ان را به صورت تک درخت یا ردیفی در یک باغ یابرای ایجاد دیوار ومرز استفاده نمود دائمی است و 5 سال طول می کشد تا به بلوغ برای گلدهی برسد گلهای سفید یا صورتی ان در اواسط بهار جلوه ی بی نظیری به باغ می دهند .
          بیشتر اقلیم های خنک و مرطوب را ترجیح می دهد ولی در اقلیم های سرد و خشک نیز گل داده است .

          این گل نیاز به آفتاب کامل و آبیاری منظم دارد و در اکثر خاک ها رشد میکند اما اگر خاک ان زهکشی شده همراه با مواد الی باشد نتیجه بهتری می دهد .
          برای بوته های جوان تر نظم در ابیاری الزامی است ولی گیاهان مسن تر دوره های خشکی را تحمل می کنند

          نیاز به هرس نوک شاخه بعد از گلدهی دارند و نیز برای رشد بهتر درسالهای اتی شاخه های مسن تر را می توان حذف نمود .
          تکثیر به وسیله ی قلمه های نیمه خشبی گرفته شده درتابستان یا اوایل پاییز امکان پذیر است نیز می توان از چوب های در حال خواب در زمستان نیز قلمه گرفت .

          اما در باره خواص دارویی این گیاه عده ای چنین فرموده اند بخوانید شاید چندان هم بی ضرر ! نباشد :

          از گل های این گیاه بیشتر استفاده می شود که آن ها را در یک لایه نازک و منظم در سایه یا در خشک کنی با حداکثر حرارت 35 درجه سانتی گراد خشک می کنند. همچنین می توان برگ های جوان و ریزوم های آن را جمع آوری کرد.
          تمام این قسمت ها محتوی گلوکوزید، گااولترین و آسپرین، به مقدار کمی هلیوتریپین، نوعی ماده رنگی زرد، وانیلین و اسید سالیسیلیک آزاد که از تجزیه گااولترین به دست می آید هستند. گل های خشک شده را برای تهیه جوشانده های ضد گریپ و به عنوان معرق برای پایین آوردن تب و تسکین دردهای روماتیسمی مورد استفاده قرار می دهند. برگ ها و گل های آن مدر است و برای درد های مثانه و کلیه مورد استفاده قرار می گیرد. مصرف آن یا به صورت دم کرده (یک قاشق مرباخوری برای یک فنجان آب، دو تا سه فنجان در روز) یا به صورت خیسانده (یک قاشق مرباخوری در هر فنجان آب که 10 ساعت خیس خورده باشد) است. جوشانده و خیسانده و خود گیاه دارای عطر خاصی شبیه عطر متیل استر اسید سالیسیلیک است.
          ریشه گیاه اسپیره در رفع خونریزی ها و جوشانده برگ آن در بهبود بریدگی ها و زخم ها بسیار مفیداست.
          سرشاخه گلدار آن دارای اثر دفع کننده اوره و اسیداوریک، معرق، آرام کننده، مقوی قلب، خواب آور و التیام دهنده زخم و جراحات است.
ریشه و سرشاخه گلدار این گیاه به صورت دم کرده مورد استفاده قرار می گیرد و در رماتیسم مفصلی حاد، سنگ کلیه و مجاری ادرار، دردهای عصبی و بیماریهای قلبی کمک موثری دارد.
          جوشانده غلیظ برگ گیاه به صورت لوسیون یا کمپرس گرم برای بهبود سوختگی، بریدگی و زخم ها به کار برده می شود و جوشانده داغ حاصل از تمام قسمت های گیاه برای رفع دردهای ماهیچه ای موثر است.
زیاده روی در مصرف اسپیره باعث عوارضی نظیر اختلالات قلبی و پیدایش خون در ادرار می شود.

          آسپیره کوهی
          آسپیره‌ی کوهی یا ریش بز به دلیل ظاهر زیبا و قد بلند آن، در هنگام شکوفه و پوشش زیبایی که به چمنزارهای مرطوب می‌دهد، عنوان ملکه چمنها را به دست آورده است. گلهای اسپیره‌ عطر بادام دارند و شیرین و گرم هستند و برگ‌های آن تند و مطعرند .
          برگ‌های اسپیره‌ وقتی خشک شوند، عطر یونجه را پیدا می‌کنند و برای خوش‌ طعم کردن نوشابه‌های خنک تابستانی مورد استفاده قرار می‌گرفته‌اند. اسپیره‌ی کوهی را کف اتاق پخش می‌کنند تا در طول ماه‌های تابستان هوای داخل اتاق را خوشبو نگه دارد .
          عطر اسپیره‌ی کوهی به انسان نشاط می‌بخشد. از گل‌های این گیاه برای درمان بیماری مالالریا و تب‌های نوبه و عفونت‌ها‌ چشمی استفاده می‌شده است. با کشف اسید سالیسیلیک از غنچه‌های گل ای نگیاه توسط یک پرفسور ایتالیایی در سال 1839، معلوم شده که چرا این گیاه خاصیت تب‌بری دارد. اسید سالیسیلیک همچنین د رپوست و برگ درخت بید نیز موجود است و در سال 1889، از همین ماده، آسپیرین که از نام علمی اسپیره‌ی کوهی گرفته شده است، ساخته شد .
          آسپرین مانند اسید سالیسیلیک دارای خواص ضد التهاب نیز می‌باشد و می‌تواند حرارت بدن را کاهش دهد. گیاه پزشکان اسپیره‌ی کوهی را جهت دردهای روماتیسمی و مفصلی و همچنین سرماخوردگی‌هاتبدار و آنفلوانزا توصیه می‌کنند. این گیاه همچنین یکی از مؤثرترین داروها جهت رفع سوزش معده و مقابله با اسیدیته معده می‌باشد و برخلاف آسپرین، باعث تحریک و خونریزی معده بیمار نمی‌شود .
اسپیره‌ی کوهی دارویی ملایم است و خاصیت قابض کنندگی آن مانع اسهال در کودکان می‌شود. این گیاه همچنین یک داروی آرایشی مفید نیز می‌باشد و از گلاب آن برای تقویت پوست بعد از پاک کردن صورت استفاده می‌شود .

شاد و سربلند باشید و به زیبایی ها فکر کنید !

[ شنبه ۱٧ تیر ۱۳٩۱ ] [ ۱٠:٢٧ ‎ق.ظ ] [ حسین جاودانی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

آفتاب به گیاهی حرارت می دهد که سر از خاک بیرون آورده باشد. اینستاگرام من : baghban65 پست الکترونیک : z_farshid@yahool.com
موضوعات وب
آرشيو مطالب
RSS Feed

کد جستجوی گوگل در سایت یا وبلاگ
جستجو در: