سلام ، مدت مدیدی است که از مطالب شیوا و زیبای خانم فرشید محرومیم ، این غیبت مرا به یاد ماجرای معروفی انداخت که قبلا در کتب فارسی خوانده بودم . حکایت می کنند که امیر نصر سامانی از بخارا  (پایتخت )به سمرقند یا هرات می رود و دلبسته هوای آنجا می گردد .بازگشت به بخارا را چنان فصل به فصل به عقب می اندازد بطوری که اقامت او چهار سال طول می کشد بزرگان به فکر چاره اندیشی می افتند . به رودکی پناه می برند . او شعر زیبای :

بوی جوی مولیان آید همی                                                     یاد یار مهربان آید همی 

ریگ آموی و درشتی های او                                                  زیر پایم پرنیان آید همی 

آب جیحون از نشاط روی دوست                                           خنگ ما را تا میان آید همی 

ای بخارا شاد باش ودیر زی                                           میر زی تو شادمان آید همی 

میر ماه است و بخارا آسمان                                          ماه سوی آسمان آید همی 

میر سرو است و بخارا بوستان                                     سرو سوی بوستان آید همی 

گفته اند :امیر چنان تحت تاثیر قرار گرفت که بدون آنکه کفش را در پایش کند سوار بر اسب می شود و مستقیم بسوی بخارا می تازد . 

 اینک قلم من در بیان مطلب نغزی که موجب ترغیب خانم مهندس فرشید به نوشتن مطلب در وبلاگ شود ناتوان است لذا از بینندگان عزیز وبلاگ دعوت می کنم با نوشتن مطالب فصیح در قسمت نظرات دعوت نمایند . از همسر فهیم و عزیز ایشان هم انتظار یاری داریم. 

[ سه‌شنبه ٥ فروردین ۱۳٩۳ ] [ ۱:۱٧ ‎ب.ظ ] [ فرج الله دهداری نژاد ]