نویسنده مهمان : زهرا دیانت ،مهندس ناظر نخلستان

خانم دیانت قراره از این به بعد مطالبی همراه با عکس از دانسته ها و علم خودشون و تجربیاتشون رو از نخل با ما از طریق من یک جوانه ام به اشتراک بگذارند.

من با اینکه در بوشهر زندگی میکنم ولی تا حدودی با این درخت بیگانه ام چون باغات نخل از مرکز استان بوشهر فاصله دارند و شرایطش برای من جور نشده که به نخلستان سر بزنم.اما در خیلی از خونه ها درخت نخل دیده میشه اما یک نفر نخل کجا و یک نخلستان نخل کجا؟؟ ( واحد شمارش نخل را نفر یا اصله بیا می کنند)

یکی از کارهایی که در باغات نخل انجام میشه مرتب کردن خوشه ها است.این کار در مرحله رشدی پهک که از مراحل رشدی خرما ست انجام میشه،به این کار در گویش محلی "شو آوردن"میگن. به این صورت که برگهای پایینی را کوتاه  و در دمبرگ آن یک فرورفتگی ایجاد می کنند که به آن کنه( kene )می گویند. خوشه را به سمت این دمبرگ پایین می کشند و بوسیله یکی از خوشه چه ها به دور کنه گره می زنند. این عمل باعث مرتب شدن خوشه ها شده سمپاشی و در نهایت برداشت محصول را آسان می کند.مانند شکل زیر:

تعداد زیادی از دوستان اعلام کردند که عکسهای خیلی از پستها دیده نمی شود. یه راه حل الان به ذهنم رسید.

من خیلی از پست های وبلاگ را تو این دو سال از پرشین گیگ آپلود کردم و الان اگر شما به آدرس پرشین گیگ من بروید به آلبوم من دست پیدا میکنید و می توانید عکسهای مورد نظرتون را ببینید.

امیدوارم که مفید باشه.

نویسنده مهمان : فرج الله دهداری نژاد به انضمام نوشته های زهرا فرشید

اعتراف میکنم که این گیاه رو با اینکه در یکی از پارکهای بوشهر دیده بودم اما نمیشناختم ولی الان به لطف آشنایی با آقای دهداری و مطالب جدیدی که ارائه میدن این گیاه را شناختم.

اسم علمی: Duranta repens

اسم انگلیسی: creeping sky flower  یا golden dew drop

اسم خانواده: خانواده شاه پسند Verbenaceae

لطفا این گیاه را با مرجان ( Ephorbia milli ) اشتباه نگیرید. متاسفانه یکی از سختی های کار گیاه شناسی همین نامگذاری هست چون یک گیاه ممکنه چندین اسم متفاوت داشته باشه و از طرفی هم چندین گیاه یک اسم مشترک داشته باشند. اتفاقا در این مورد چند روز پیش پیامی داشتم و یکی از دوستان با ناراحتی به من گفته بودند که برگ خنجری نام دیگر پاندانوس(به زودی معرفیش میکنم) هست نه آگاو ، در حالی که این اتفاق تشابه اسمی برای خیلی از گیاهان میافتد و افتاق جدیدی نیست.

یکی از نویسنده های مهمان آقای فرج دهداری هستند از خوزستان که ممکنه در آینده نزدیک به جمع نویسنده های این وبلاگ اضافه بشن ، خصوصا که ایشان خودشان نهالستان هم دارند و فکر کنم حضور ایشان بسیار مفید برای جامعه علمی باغبانی  خواهد بود.

ایشان گیاه مرجان را معرفی کرده اند.این گیاه با اینکه در خوزستان هست اما در بوشهر من ندیدم.

نام فارسی : گل مرجانی

نام علمی : Russelia equisetiformis

نام انگلیسی :CORAL PLANT

نام خانواده : خانواده میمون Scrophulariaceae

          دوستان خوب ، خانم مهندس فرشید در پست های مختلف راجع به حسن یوسف و روش های تکثیر آن مفصلا توضیح داده اند در اینجا چند عکس از نحوه تکثیر این گل زیبا از طریق بذر تقدیمتان میکنم ، و این است سرگذشت حسن یوسف من !

          این یکی از گل های زیبای من است :

          این گیاه زیبا به گل نشست و گل ریز و قشنگی را ارائه داد :

بقیه در ( ادامه مطلب )

واقعا نمیدونم چی بگم :(

سایت پرشین گیگ که چندماهی هست من عکسها ر آپلود میکنم باز خراب شده و من واقعا نمیدونم چی بگم ، بدون عکس هم پست گذاشتن لذتی نداره :((

این شعر از دکتر مهدی حـمیدی شـیـرازی است.

از  برون  آمد   صدای  باغبان       گفت  کو   ارباب؟   کارش   داشتم
از درون گفتم که اینجایم، بگو      گفت   هر جا  هر چه  باید  کاشتم
   *    
گفتم آخر بود  در  گلهای  تو       ناز  دلخواهی  که  گـفتم   داشتی؟
گفت در وا کن بیا بیرون ببین       هرگز این گل‌ها که کِشتم کاشتی؟
   *    
رفتم  و  دیدم که سِـحر باغبان       مـعنی    نـاسازگاری    سوخته
آتشی از شمعدانی‌های سرخ       در  حریر    سبزه‌ ها    افروخته
   *    
جعد شـبنم دار سنبل خورده تاب       در هوا پاشیده مشک و زعفـران
چشم   مست   نرگس   بیدادگر       بازگشته  تازه  از   خواب   گران
   *    
و آن بنفشه زرد و مشکین و کبود       غرق گل چسبیده  در آغوش هم
تا  جَهَد  از  محبس  شمشاد ها       رفته  بالا  از  سر  و  از دوش هم
   *    
زیر   تار   گیسوی   افشان   بید       سوسن و مینا و ناز افتاده است
هر زمان در سینه‌ی گلهای سرخ       برگ  لرزان  چناران  برده  دست
   *    
لحظه‌ای در هر گلی کردم نگاه       زیر  لب  گفتم که پس آن  ناز  کو؟
باغبان بر شاخه‌ای انگشت زد       یعنی این ناز است، چشم باز کو؟
  *    
گفتم  این  را  دیده  بودم  پیش از این       این کجا ناز است؟ ایـن نـاز شماست
خشمگین شد گفت جز یک ناز نیست       یا   اگر  باشد  به   شیراز  شماست
   *    
بـاغبان گر این سخن بی طعنه گفت       راستی را چـشم جانش باز بود
کان گل نازی  که  دلخواه  من است       یک گل ناز است و در شیراز بود

منبع

          دوستان عزیز - این روز ها خانم مهندس فرشید فرصتی بدست آورده و بیشتر به مطالعه روی آورده اند و دوستانشان را نیز به مطالعه تشویق میکنند و این واقعا خیلی خوب است و روح آنسان را جلا میدهد ، من نیز از فرصت استفاده میکنم و مطلبی را که شاید نشنیدید و یا کمتر شنیدید تقدیم میکنم .

          در سال 1326 شمسی اختراع بمب اتمی توسط آلبرت انیشتاین ، وحشتی عجیب در دنیا ایجاد کرد و جمعی از اساتید و دانشجویان تهران ، دست به دامن استاد شهریار می شوند ، موضوع را کاملاً شرح می دهند، نگرانی و وحشت مردم جهان را با او در میان می گذارند و یادآوری می کنند که شهریار ، نابغه شعر و ادب مشرق زمین می تواند، انیشتین آن نابغه ریاضی و فیزیک مغرب زمین را متاثر بکند.

خود استاد شهریار می فرمودند:

          « چنان منقلب شدم که گویی بمب اتم کره زمین را به کلی نابود کرد و پودر آن در فضای بیکران پخش شد. از جسم خاکی رهیدم . در عالمی اعلا به درگاه خداوند متوسّل شدم : خدایا کمکم کن. پروردگارا، قدرتی می خواهم که دل آن سلطان ریاضی را نرم کنم. اکنون که من مامور این امر مهم شده ام ، شرمنده ام مگردان »

          آری، شهریار ادب شرق، توفیق الهی را کسب می کند و همان شب ، شعر « پیام به انیشتین» آفریده می شود. این شعر به قدری روان و منسجم و صمیمی و موثر، خلق می شود که گمان نمی رفت هیچ سنگدلی را یارای مقاومت در برابرش باشد.

          بلافاصله این شعر به زبان های انگلیسی ، آلمانی ، فرانسه و روسی ترجمه می گردد. عده ای به سرپرستی دخترش (خانم مریم یا شهرزاد بهجت تبریزی) مامور می شوند که شعر را به انیشتین برسانند. از مدیر دفترش در اقامتگاهش وقت می گیرند، روز موعود فرا می رسد. ترجمه فصیح انگلیسی شعر را در اقامتگاه انیشتین، برایش می خوانند. آنچنانکه حاضران نقل کرده اند آن بزرگمرد عالم دانش ، دو بار از جای خود برمی خیزد. دو دستش را بر صورتش می نهد و می فشارد. قطرات اشک بر شیشه عینکش نمایان می شود. با چهره ای اندوهگین یکباره ، با صدایی بلند فریاد می زند:« به دادم برسید » بعد سکوت می کند و صورتش را در میان دو دستش می گیـرد و غرق در بحر تفکر می گردد. سکوت غم انگیزی فضای اقامتگاهش را پر می کند.دقایقی بعد ، می خواهد که شعر بار دیگر خوانده شود. این بار پس از شنیدن آن به خارج از اتاقش می رود و با وضعیتی مغموم در باغ مخصوص اش قدم می زند. گویا تا آخر عمر هم همیشه غمگین بوده است.

متن شعر ( پیام استاد شهریار به انیشتن ) را در ادامه مطلب بخوانید .

شک ندارم برای شما هم اتفاق افتاده که مدتی کسل و بی حوصله باشید و دائما دلتون بخواد غر بزنید و بهانه گیری کنید. منم مدت نسبتا طولانی هست که به این بلای خانمانسوز گرفتارم حتی در این حد که چند روزی هست که لای هیچ کتابی رو باز نکردم. اما الان بعد از دریافت یک آمپول دگزا بخاطر سرماخوردگی که پدر مهربان در اوج لطافت تزریق کردند که تا دو ساعت در همون حالت دراز کش ناله میکردم کتاب داستان همشهری را باز کردم و انگار باز یادم آمد که کتاب تنهاترین یار مهربانم هست و خواهد بود که حالم را بهتر از هر زمان خواهد کرد. همین چند لحظه پیش پرنده خیالم را از قفس ذهنم آزاد کردم تا کمی به خواسته خودش پرواز کند و دیدم که هر آدمی در جای کوری از ذهنش که تلاش میکنه کسی اونو نبینه دلش یه همدل و هم زبون میخواد و به این فکر کردم که حتما یکی از معیارهای انتخاب همسر آینده ام را مطالعه کردن بزارم چون واقعا خانه ایی بدون کتاب و کتابخانه و فرد کتابخوان از جهنم دست کمی نخواهد داشت. تازه الان یادم اومد فردا تولد دو دوست مهربان و عزیز هست ، حتما برای هدیه کتاب میخرم و چه هدیه ایی بهتر از کتاب.

ای شعر رو یادتون؟؟من در همی حد حفظ بود...نمیدونم درست نوشتم یا نه

من یار مهربانم

دانا و خوش زبانم

پندت دهم فراوان من یار بی زیانم

_____________________________________________________________

یک چیز جالب در خودم کشف کردم اینکه گاهی حوصله پست دادن ندارم و فقط نظرات  رو جواب میدم و گاهی حوصله جواب دادن نظرات رو ندارم و فقط پست میزنم و گاهی هم حوصله هر دو رو یا دارم یا دارم ، اینجوری میشه که شرمنده شما خواننده عزیز میشم و سعی میکنم زودتر به این بلای خانماسوز غلبه کنم.

از جمله گیاهان آپارتمانی رایج در ایران پتوس هست که گاهی به عنوان پیچک برگ قلبی در بین عامه مردم شناخته می شود.

پتوس با ساقه های علفی که هیچ وقت چوبی نمی شوند به راحتی می توانند با کمک یک قیم زینت بخش منازل ما باشند.

اسم علمی : Scindapsus arrereus

نام انگلیسی : Devils ivy

نام فارسی : پتوس ابلق - پوتوس - لوکژ ( لوک=عشقه ، اژ= مار ، بخاطر پیچندگی گیاه و ریشه های مار مانند آن دارد. )

اسم خانواده : Araceae

بومی : آسیای شرقی